034 ปาฏิหาริย์

posted on 22 Jul 2012 17:15 by jojobojeaux in ordinary
ฉันยังรอคอยปาฏิหาริย์
 
หน้าต่างกระจกใสถูกเปิดกว้าง ผ้าม่านพริ้วไหว ข้างนอกแสงแดดกำลังอุ่นสบาย สายลมพัดเอื่อยๆ พากลิ่นหอมของดอกลีลาวดีที่ยืนต้นอยู่ริมหน้าต่างเข้ามาเป็นระยะ ลีลาวดีต้นนี้นับว่าแปลกกว่าต้นอื่นๆ ทั่วไป เพราะดอกของมันมีสีม่วงอมแดงที่เข้มจนน่าประหลาดใจ แต่อย่างไรก็ตาม กลิ่นหอมจางๆ ก็ยังคงเอกลักษณ์ของไม้พันธุ์นี้ไว้อย่างแน่นอน
 
ใช่ไหม?
 
ฉันไม่แน่ใจ
 
ฉันเป็นแบบนี้มานานเท่าไรก็จำไม่ได้เหมือนกัน มันอาจจะนานเกินไปแล้วที่สมองของฉันจะสามารถจดจำเรื่องราวในอดีตที่ฉันเป็น อดีตที่ฉันต้องเคยมีความสุขอย่างแน่นอน เพราะตอนนี้ฉันรู้ว่าตัวเองไม่มีความสุข และถ้าคุณไม่เคยรู้สึกสุขมาก่อนจะรู้มั้ยล่ะว่าความไม่สุข หรือทุกข์นั้นหน้าตาเป็นอย่างไร
 
พูดมากขนาดนี้ก็ไม่มีใครได้ยินเสียงฉันหรอก อันที่จริงมันเป็นการนึกอยู่ในใจเสียมากกว่า ริมฝีปากของฉันไม่ได้ขยับเปล่งถ้อยคำมานานแสนนานแล้ว คำพูดทุกอย่างที่ฉันอยากจะสื่ิอ มันเป็นได้เพียงความคิดที่ตกผลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าในจิตใจที่อ่อนล้า
 
แต่ถึงฉันจะจำไม่ได้ว่าอยู่ที่นี่และเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไร ความทรงจำที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็ยังคงอยู่ ฉันจำภาพเหตุการณ์ในวันแรกที่มาถึงที่นี่ได้อย่างแม่นยำ และเฝ้าย้ำเตือนกับตัวเองในบางครั้งว่าอย่างน้อยที่สุดฉันก็ยังไม่ตาย
 
ฉันยังมีชีวิตอยู่ แม้จะแค่ในทางการแพทย์ก็เถอะ.
 
พฤศจิกายน 2011