016 รอ

posted on 03 Mar 2012 16:28 by jojobojeaux in ordinary
คืนนี้อากาศหนาวเย็นกว่าทุกๆ วัน มันเป็นคืนเดือนมืดที่มืดสนิทที่สุด ไร้ซึ่งแสงจากดวงดาราบนฟากฟ้า ปราศจากแสงสีทองของดวงจันทร์ คืนนี้มีแต่ความเงียบสงบแผ่กระจายไปทั่วทุกหนแห่ง

...

มีคนเคยบอกเขาว่าการรอคอยมักเริ่มต้นขึ้นอย่างง่ายๆ เกิดขึ้นเมื่อคนหนึ่งจากไป และทิ้งให้อีกคนหนึ่งอยู่กับคำสัญญาว่าสักวันเขาจะกลับมา ถ้าคนที่รอเชื่อในคำสัญญานั้นและคนที่จากไปกลับมาตามที่พูด การรอคอยก็จะสิ้นสุดลงด้วยความสุข แต่ในทางตรงกันข้าม ถ้าคนที่ให้คำมั่นนั้นไม่หวนกลับมาเล่า คนที่รอจะมีคำถามที่เขาต้องคอยถามตัวเองอยู่เสมอว่า 'เมื่อไรการรอคอยนี้จะสิ้นสุดลงเสียที'

นั่นเป็นคำถามที่วนเวียนไปมาในหัวของเขาเช่นกัน ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานี้ ชายหนุ่มเฝ้ารอบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ บางอย่างที่ชายหนุ่มรู้เสมอว่าในท้ายที่สุดแล้วเขาคงไม่มีวันพบมันอีก บางสิ่งที่เขาเคยเรียกอย่างสนิทใจว่า 'เธอ'

ตั้งแต่คำว่า 'รอ' รั้งเขาไว้ ชายหนุ่มก็แทบไม่เปิดใจรับใครใหม่เข้ามาในชีวิตของเขาอีกเลย เขาผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาอย่างว่างเปล่า ไปทำงานหรือใช้ชีวิตด้วยตัวของตัวเองที่แทบไร้ซึ่งความเป็นตัวเอง เขารู้เสมอถึงความจริงที่กำลังเผชิญ และรู้ดีที่สุดว่าการทำแบบนี้มันไม่ได้ส่งผลดีอะไรต่อตัวเขาเลย เขาปล่อยตัวเองอยู่กับอดีตที่แสนเศร้าไร้ความหวังมานานมากแล้ว

บางทีเขาแค่อาจต้องการการเปลี่ยนแปลง

...

คืนนี้อากาศหนาวเกินกว่าที่มันควรจะเป็น ชายหนุ่มสูดอากาศเย็นเยือกเข้าปอด แม้จะไม่บริสุทธิ์นัก แต่สายลมเย็นนั้นก็กระตุ้นระบบประสาทให้รู้สึกตื่นตัวขึ้นได้อีกครั้ง

เขาตัดสินใจเข้านอน และหวังให้สายตาไม่เปิดรับแสงอาทิตย์อีกต่อไปในเช้าวันรุ่งขึ้น.
 
พฤศจิกายน 2011

Comment

Comment:

Tweet

ไม่ว่าจะรอต่อไปหรือไม่ อย่างน้อยก็หวังว่าเขาจะเปลี่ยนใจยอมลืมตาขึ้นมาต้อนรับแสงแรกของวันนะ

#2 By เฉื่อยชา on 2012-03-03 21:49

ถ้ายังเลือกที่จะรอ

ก็จงเลือกที่จะรอพร้อมกับการมองอดีตที่แสนสุขแทนอดีตที่แสนเศร้า

บางที ดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้ อาจจะเป็นสิ่งที่ยังต้องการจะเห็นอยู่ก็ได้นะ

#1 By winter-moonlight on 2012-03-03 21:06